VCW jouw voetbalclub!

Wedstrijdverslag VCW JO11-1G

VCW JO11-1: dieselen

Zwaluwe JO11-1 vs VCW JO11-1

Twee dagen later op 16 februari stond de uitwedstrijd tegen Zwaluwe op het programma. Op het veld werd al duidelijk dat dit geen makkelijke wedstrijd zou worden. De tegenstander was een kop groter (in lengte). Jammer genoeg was Tristan, een speler met bakken ervaring, nog niet fit. Gelukkig was Lowie opnieuw bereid om ons te helpen. Bedankt, Lowie!

Direct vanaf de aftrap was het lastig, Zwaluwe combineerde erop los en onze jongens zwierven over het hele veld. Dat was uiteraard niet de bedoeling en de captain moest alle zeilen bijzetten om iedereen op z’n positie te houden. Al gauw verscheen de tegenstander voor het doel van Ronan, en waar hij een aantal ballen goed wist te keren, was het dan plots toch raak, 1-0 voor Zwaluwe.

Fysiek was het lastig en vrijwel elk duel werd verloren. Onze verdedigers: Finn, Levi, Ties, Lowie en Mick hadden hun handen vol aan Zwaluwe. Ze waren ook echt wel een stuk groter dan wij. Langzaam kreeg VCW wat meer grip op de wedstrijd. Voor het eerst werd hun keeper getest, dat nog niet tot een treffer leidde, maar wel vertrouwen gaf. De meeste duels werden nu op het middenveld beslecht.

Voor de rust was daar dan toch de aansluitingstreffer. Vanaf het middenveld stuurde Sam Willem met een pass de diepte in. Vanaf rechts werd de bal voor het doel gelegd en kon Joey keurig afronden, 1-1. Rust.

Na de rust (b)leek alles mis te gaan. Binnen 5 minuten liep Zwaluwe uit naar 4-1. Aan de zijlijn zei een heel jeugdige supporter, Wout, dat “we” er nu nog 4 moesten maken om te winnen. Een onmogelijke taak. De verdedigers van Zwaluwe zeiden tegen elkaar “dat ze er nog niet waren”. Inderdaad er waren nog zeker 25 minuten te voetballen, maar was voor hen geen vuiltje aan de lucht.

Maar, de diesel kwam toch op stoom. Combinaties gingen lopen, onze jongen knokten voor elke bal en hun keeper werd wat vaker van afstand getest. Dat bleek succesvol, na enkele minuten viel de 4-2 aan te tekenen. Er kwam meer geloof, Zwaluwe niet meer over de middellijn en VCW zette goed druk voorin, 4-3! De verdedigers van Zwaluwe gingen onderling al wat meer mopperen, maar de marge was nog steeds een soort van veilige “1” en de tijd was in hun voordeel.

Er was al weer een aantal minuten verstreken en het vertrouwen op een goede afloop leek weg te ebben. Het duel ging intussen wat meer gelijk op, toen ineens de gelijkmaker tegen de touwen ging. Met de 4-4 op het bord waren alle smetjes weggepoetst. Zat de winst er nog in? Langs de kant keken de supporters van beide zijden op hun telefoons (wie draagt er nog een horloge vandaag de dag). Het kon niet lang meer duren, maar een verlies was ten minste afgewend.

VCW perste er nog een laatste aanval uit, maar die werd in de kiem gesmoord. De scrimmage zorgde voor een afvallende bal die weliswaar voor VCW was, maar belandde voor het linkerbeen. Uit het niets: BAM, 4-5!

Wout had gelijk gekregen.

VCW JO11-1 vs SCO JO-11-2

Op donderdag 14 februari stond de inhaalwedstrijd tegen SCO uit Oosterhout op het programma. We hadden in het najaarsseizoen twee keer tegen hen gespeeld, beide keren uit. Dat resulteerde in verlies (6-4) en winst (4-6). Nu voor het eerst thuis op Sportpark Heesterbosch, gingen we uiteraard voor de volle winst. Helaas zonder Tristan, die een blessure had, en Mick die niet fit was. We hadden daarom versterking vanuit JO10: Fedde, Lowie en Mees, mannen waar je op kunt bouwen!

Maar, JO11-1 lijkt een echte diesel. Het duurt even voordat de inzet rendeert. Alsof de jongens eerst met de neus op de spreekwoordelijke feiten moeten worden gedrukt, om daarna vlammend over het veld te gaan.

Tegen SCO was het niet anders. Onze jongens toonden fantastisch spel in de eerste 10 minuten. Combinaties liepen goed, passes kwamen aan, alleen leidde dat nog niet tot echte kansen. SCO had het doel van keeper Ronan nog niet eens van dichtbij gezien. Plots was daar dan die ene counter en hing de bal tegen de touwen. Om het allemaal nog vervelender te maken was het twee minuten later opnieuw raak, 0-2. Ondanks het machtsvertoon had VCW nog geen fatsoenlijke bal op het doel geschoten.

Was er reden voor coach Allard om het team aan te spreken over het getoonde spel? Absoluut niet, gewoon doorgaan op dezelfde wijze, “hij valt wel”. Na de time-out brak VCW de ban. Vanuit het middenveld, waar spelers als Willem en Sam de dienst uitmaakten werd voortdurend de voorhoede gezocht, waar Mees en Joey het de verdediging van SCO knap lastig maakten. Met een droge knal uit de tweede lijn werd de keeper kansloos gelaten, 1-2. De diesel kwam eindelijk op gang.

Amper 5 minuten later was de stand volledig anders, door oplettendheid van de voorhoede werden twee kansen verzilverd. Een fabelachtige lob over de keeper betekende de 2-2, een geplaatst schot in de hoek de 3-2. Niet onbelangrijk daarin was de bijdrage van Fedde die met behendig spel overal tussendoor leek te wandelen. De jongens van JO10 speelden formidabel.

De verdediging van VCW had niets meer te duchten van de aanvallers van SCO. Finn, Ties, Lowie en Levi hielden alles volledig in het slot. Laatstgenoemde promoveerde later in de wedstrijd naar aanvallende middenvelder en bleek ook daar niet onsuccesvol. Het doel van SCO werd een schiettent en de wedstrijd afgesloten met 8-2.

VCW JO11-1 legt titelkandidaat over de knie

(door Rob van den Berg)

In de derde klasse stond afgelopen zaterdag VCW JO11-1 tegenover de gedoodverfde kampioen Boeimeer JO11-3. Na negen speelrondes was er sprake van een afgetekende stand, Boeimeer met maar liefst even zoveel opeenvolgende zeges liet alle concurrenten achter zich. Op de ranglijst waren de verschillen tussen de teams op plaatsen 4 tot en met 8 echter klein, waartussen zich VCW bevond.

 Om 9:15uur verschenen er twee teams aan de aftrap, ieder met een eigen missie. Boeimeer had slechts een punt nodig om kampioen te worden, VCW wilde het eerste team zijn, dat hen puntverlies zou toebrengen. VCW startte desondanks in de opstelling 4-3, wat betekende dat er geen echt middenveld was. De hoofdcoach was duidelijk geweest; het zou leuk zijn om als reuzendoder de boeken in te gaan.

Zoals gebruikelijk werden voorafgaand aan de wedstrijd de handen geschud. Daarna barstte het voetbalgeweld los, figuurlijk dan. Boeimeer mocht aftrappen. VCW had duidelijk geen ontzag voor de titelkandidaat en opende fel, wat niet direct tot kansen leidde, maar het zorgde wel voor gevaar. Boeimeer liet op zijn beurt zien dat het niet zonder reden bovenaan stond en verscheen na fraai combinatiespel al gauw een aantal keer met de bal voor keeper Dudok. De verdediging met mannen als Nissen, Janssen, Van Westen en Van den Heijkant in de basis, hielden echter lang de ballen weg van het doel.

Na 13 minuten was het dan toch raak voor Boeimeer en keek VCW tegen een achterstand aan. De jongens pepten elkaar op en gingen op zoek naar de gelijkmaker. Intussen had VCW voor het eerst gewisseld en verschoof de opstelling naar 3-1-3, zodat aanvallender gespeeld werd. Onder aanvoering van Van den Berg werd de aanval gezocht, maar een snelle tegenaanval zorgde vrijwel direct voor een tweede tegentreffer.

Tijdens de time out gaf de coach de nodige aanwijzingen, er bleek geen aansluiting tussen de verdediging en het middenveld, waardoor de bal vaak achterin bleef hangen. Ook de voorhoede moest dichter op de achterste linie spelen en vanuit daar opbouwen. En zo gebeurde. De tip bleek goud waard, na een aanval over rechts kwam de bal voor de voeten van linkspoot Biemans, die de bal met enig geluk achter de doelman van Boeimeer wist te werken. De aansluitingstreffer was een feit. Nu de ban was gebroken, rook VCW bloed en nog geen vijf minuten later trof Biemans opnieuw doel.

Er was op dat moment eigenlijk niets aan de hand voor Boeimeer, dat bij deze stand nog steeds virtueel kampioen was. Dat veranderde toen spits Holthaus, die als een echte nummer 10 speelde, vlak voor het rustsignaal met een schot over de doelman, de 3-2 op het denkbeeldige scoreboard toverde. Voorlopig stond er een streep door het kampioenschap.

Tijd voor ranja en fruit. In de kleedkamer van VCW werd druk gesproken over de eerste helft, over de ommekeer in de wedstrijd en over de strijdlust. Nu moesten ze de klus nog afmaken!

VCW was eerder terug op het veld. Het vermoeden was dat Boeimeer als een stormram over het veld zou gaan om de gelijkmaker te vinden. Om die reden paste VCW de opstelling al op voorhand aan naar 3-2-2, waarbij een ervaren man als De Hoop als tweede middenvelder zou gaan spelen. En dat had effect.

Direct vanaf de aftrap stichtte VCW voortdurend gevaar. In deze opstelling was er voor Boeimeer geen doorkomen meer aan. Spits Snoeren was een ware plaaggeest voor Boeimeer en bleek alleen af te stoppen wanneer de verdediging aan de noodrem trok. VCW zette steeds meer druk en had duidelijk de overhand, Boeimeer kwam nog nauwelijks aan voetballen toe. Nog voor de tweede time out scoorde Biemans het vierde en vijfde doelpunt.

Na de time out was het een kwestie van volhouden en de winst binnen slepen. Boeimeer maakte enkele minuten voor tijd hun derde treffer, maar dat mocht de pret niet drukken. Het hechte team van VCW had de gedoodverfde kampioen murw gespeeld. Eindstand 5-3.

SCO JO11-2 - VCW JO11-1G (3-11-2018)

Afgelopen zaterdag stond de wedstrijd tegen SCO op het programma. In de bekercompetitie hadden we hier met 6-4 verloren, waardoor we 2e eindigden in de poule. Onze jongens hadden dus iets recht te zetten.

Vanaf de aftrap gingen we direct gretig op zoek naar de openingstreffer, van aftasten was geen sprake. Na 2 minuten bracht dat resultaat. Na een aantal fraaie passes stond Joey oog in oog met de keeper en rondde keurig af. Tot de 1e time-out domineerden we vervolgens het spel en hadden we al een grotere voorsprong kunnen hebben, maar het vizier stond nog niet bij iedereen op scherp.

Na de time-out waren de rollen omgedraaid en na 5 minuten prijkte de 1-1 al op het denkbeeldige scorebord. Uit een corner krulde de aanvaller van SCO keurig de bal richting het doel. Keeper Ronan toucheerde de bal nog, maar kon de aansluitingstreffer niet voorkomen. Nog voor rust knalde Willem de 1-2 tegen de touwen, maar de voorsprong was van korte duur, want net voor het fluitsignaal werd het nog 2-2.

In de kleedkamer tankten we energie dankzij de appeltjes en sinaasappeltjes die door Martine en Joyce waren meegebracht. Ook hier willen we een voorbeeld geven, goed bezig moeders!

Direct na de aftrap wonnen we de bal en stak Levi een rush af. Vol overgave schoot hij onder de keeper door en noteerden we de 2-3. SCO ontstak in woede, letterlijk. De duels werden grimmiger en de wedstrijd daarmee minder leuk. De scheidsrechter reageerde soms schouderophalend op overtredingen. Al gauw leidde het harde spel tot de gelijkmaker en daarna zelfs de 4‑3 voor SCO. Onder aanmoediging van het publiek gingen we op zoek naar een doelpunt en schoot Joey gelukkig de 4-4 erin.

Tijdens de time-out werden de laatste tactische aanwijzingen gegeven. Winst was absoluut mogelijk, maar dan was het belangrijk dat iedereen goed positie hield.

Na de hervatting bouwde Sam rustig vanaf rechts aan de aanval, op de rand van de denkbeeldige 16-meter, zag hij dat alle tegenstanders, inclusief de keeper, met hem mee naar links trokken en punterde hij heel leep de bal rechts in het doel. Ongeloof maakte zich meester van de spelers van SCO, opnieuw achterstand! Nog harder spel leidde tot het eraf sturen van een speler van SCO, Willem hield er een kaakblessure aan over. De vrije trap werd gestopt.

Met nog 5 minuten te gaan zocht SCO voortdurend de aanval, maar de verdediging met daarin Finn, Ties (the pitbull) en Mick hield goed stand. Geen bal kwam er meer langs. VCW daarentegen met Tristan op de rechterflank probeerde voortdurend langs de lijn en via verschillende een-tweetjes de bal op het doel te krijgen. Er was voldoende dreiging en we haalden steeds de achterlijn, maar een goede kans ontbrak nog.

In één van de laatste aanvallen, legde Sam over een afstand van 15 meter de bal op de stropdas van Joey, die beheerst met een sliding de bal naar binnen gleed. Een fabelachtig mooi doelpunt, waarmee het duel in het slot werd gegooid en de eindstand op 4-6 kwam.

Afsluitdag Jeugd

afsluitdag jeugd 2juni