VCW jouw voetbalclub!

VCW Historie

De Rooms Katholieke Voetbal Club Wagenberg werd opgericht op 3 augustus 1945. Tijdens de bevrijdingsfeesten eerder dat jaar en het in dat kader voor 4 buurten georganiseerde kampioenschap van Wagenberg, ontstond het idee om in Wagenberg opnieuw een voetbalclub te beginnen. Opnieuw, want voor de oorlog hadden al enkele clubs bestaan. In het eerste jaar melden 40 leden zich aan en werd met 2 seniorenelftallen deelgenomen aan KNVB-competities. Het 1e elftal speelde in de 1e klasse van de Brabantse Bond. De club speelde in rood-wit (verticaal) gestreepte shirts, zwarte broek en rood-wit (horizontaal) gestreepte kousen. Later werden de tenuekleuren rood shirt, witte broek en witte kousen. In den beginne werden de thuiswedstrijden gespeeld op een weiland van Sprangers aan de Thijsseweg, maar al snel werd verhuisd naar een terrein achter café "De Zwaan".
 
De eerste jaren verliepen moeizaam; het ledental groeide niet maar nam aanvankelijk juist af. Ook sportief waren de prestaties pover. Pas in de jaren'50 groeide de vereniging door en werden de eerste sportieve successen behaald. In 1954 kreeg men het voor elkaar om voor het eerst jeugdelftallen op de been te brengen, twee nog wel. Ter ere van het 10-jarig bestaan werd een jeugdtoernooi georganiseerd. Dit was in feite het startsein voor het jaarlijkse Pinkstertoernooi van VCW dat sindsdien wordt gehouden. Het eerste kampioenschap kwam op naam van het A-elftal dat deze prestatie in 1956 leverde. Het eerste grote sportieve succes werd behaald in 1958, toen de (Toon Schröder) bondsbeker werd gewonnen.
 
De zestiger jaren waren bewogen jaren voor VCW, niet alleen in sportief opzicht maar ook op bestuurlijk-organisatorisch vlak. De komst van trainer Jan Kools en de aanwezigheid van veel talent en wilskracht, vormde de basis voor de grootste sportieve prestaties van VCW in haar geschiedenis. Toppunt was het bereiken van de hoogste amateurklasse van de KNVB in het seizoen '69/'70. In 1962 verhuisde VCW naar haar huidige sportpark Heesterbosch aan de Kerkstraat, dat op 2 september werd geopend. In oktober 1962 richtte VCW ook een handbalafdeling op en in 1969 werd -met als aanleiding de bouw van de sporthal- door een aantal VCW-leden een volleybalafdeling opgezet. De volleybalafdeling was echter geen lang leven beschoren. De handbalvereniging werd in 1977 een zelfstandige vereniging (HCW) en fuseerde in 2000 met de Terheijdense handbalafdeling van SVT en heet nu Mixed Up 2000.
 
1970 was een bijzonder jaar voor VCW, niet alleen omdat het eerste elftal in de eerste klasse speelde maar ook omdat clubblad Sinjaal het levenslicht zag. Sportief ging het vanaf de degradatie in 1972 uit de 1e klasse steeds minder tot in 1978 uiteindelijk de neergang staakte in de vierde klasse. Vervolgens acteerde de hoofdmacht van VCW liefst 25 jaar onafgebroken in dezelfde klasse; in 1993 degradeerde de club naar de 5e klasse, waar het 4 seizoenen verbleef. In 1997 werd na 27 jaar eindelijk weer eens gepromoveerd en in het daaropvolgende seizoen werd het elftal opnieuw kampioen. Twee seizoenen verbleef VCW in de 3e klasse, waarna een degradatie volgde. In het seizoen 2004/2005 kon VCW zich niet meer in de 4e klasse handhaven en degradeerde naar de laagste KNVB-klasse. Een seizoen later keerde de club via de nacompetitie alweer terug in de 4e klasse. Dat werd slechts één seizoen vol gehouden en vanaf het seizoen 2007/2008 acteert VCW weer in de 5e klasse.
 
Een zeer speciaal en belangrijk jaar voor de Wagenbergse voetbalclub was 1982. Na vele jaren van overleg mocht men van de Gemeente eindelijk een eigen clubhuis bouwen, maar wel een van hout en niet van baksteen omdat het geen permanent gebouw mocht zijn. Heel veel leden staken de handen uit de mouwen om de nieuwbouw te realiseren en de kosten beperkt te houden.
 
Ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan van de club liet VCW in 1985 een lichtinstallatie plaatsen langs het B-veld. Daardoor werd het mogelijk ook 's avonds wedstrijden te spelen. Niet alleen door VCW zelf maar ook oefenwedstrijden van KNVB-selecties zijn er meerdere malen gespeeld.
 
1989 was letterlijk een zwarte dag voor de vereniging. Op 4 september 1989 verwoeste een door onderhoudswerkzaamheden ontstane brand het houten clubgebouw volledig. Alleen de bakstenen bar bleef overeind staan. De VCW'ers gingen niet bij de pakken neer zitten en pakten de zaken energiek aan. Een geluk bij dit ongeluk was dat de Gemeente toestemming gaf voor de (her)bouw van een (permanent) bakstenen gebouw. Op 17 augustus 1990 opende toenmalig voorzitter en mede-oprichter Wim Broeders officieel het nieuwe clubhuis. Er gebeurde de jaren daarna meer op sportpark Heesterbosch voor wat betreft de bebouwing. Tijdens het 50-jarig jubileum werd in augustus 1995 een nieuw gebouw met kleedruimtes, een verzorgingsruimte, een vergaderruimte, een opslagruimte en een kleine tribune gerealiseerd langs het hoofdveld. Daardoor werd VCW minder afhankelijk van de gemeentelijke voorzieningen.
 
De jubilea van VCW vormden de laatste decennia de topprestaties van de club. Ging het in sportief opzicht bergafwaarts, in creatief opzicht kende de club een steeds indrukwekkender niveau. Bij het 40-jarig bestaan in 1985 werd de "Nacht van VCW" georganiseerd, waarin alle teams tegen buurman Terheijden speelden en er op het sportpark tal van activiteiten waren. Dat maakt niet alleen in Wagenberg maar ook in de weide omgeving veel indruk. Het 1e elftal speelde ter gelegenheid hiervan tegen PSV, op volle sterkte met spelers als Ruud Gullit, René van der Gijp, Hans van Breukelen, Berry van Aerle en Gerarld Vanenburg. Tien jaar later wist de organisatie dit te overtreffen tijdens het 50-jarig jubileum. Een hele week stond Wagenberg op z'n kop. Een enorme tent op het parkeerterrein voor sportpark Heesterbosch vormde het decor voor tal van evenementen, met als klapper de feestavond met een optreden van de net doorgebroken Marco Borsato. Het 60-jarig jubileum in 2005 vormde de grootste prestatie tot nu toe. Sporthal Driedorp werd omgetoverd tot een theater- en feestzaal. Een week lang waren er dagelijks activiteiten op het sportpark en/of in de sporthal voor alle inwoners van Wagenberg, een feest voor en door Wagenbergers. Bijzondere gebeurtenis daarbij was de afsluiting met het officiële afscheid van Jeanne en Jac Vermeulen als beheerders van het clubhuis, dat zij sinds de bouw in 1982 onafgebroken hadden gerund. Als dank mochten ze in een helikopter een rondvlucht maken boven Wagenberg en omgeving.